A Hologram for the King: lessen in levensgeluk met Tom Hanks***

Die periode in je leven dat dingen anders lopen dan je wil. Omdat je baan op de tocht staat, je relatie niet lekker loopt of je geen idee hebt of je eigenlijk wel goed bezig bent. Alan Clay (Tom Hanks) ziet in A Hologram of the King, gebaseerd op het gelijknamige boek van Dave Eggers, zijn American Dream opgaan in fluorescerende paarse rook en pakt het vliegtuig naar Saoedi-Arabië. De aanleiding is een meeting met de koning, de uitkomst is waardevoller dan verwacht.

Auteur Dave Eggers overrompelde de wereld met zijn bestseller The Circle, een roman waarin de privacy die we weggegeven als we gebruikmaken van (sociale) netwerken als Google en Facebook genadeloos wordt blootgelegd. A Hologram for the King is een minder venijnig verhaal, maar legt evengoed de vinger op een voor veel mensen zere plek. Tom Tykwer, die met films als Cloud Atlas en Perfume al bewees niet terug te deinzen voor het verfilmen van stevige romans, tekende voor de bewerking van het script en de regie.

Hoofdpersonage Alan Clay zat in de directie van een multinational, was getrouwd en zijn dochter ging naar de universiteit. Is nu: elders aan de slag, belandt in een vechtscheiding en naarstig op zoek naar geld om het collegegeld voor zijn dochter te kunnen blijven betalen. Het presenteren van een nieuw soort software, waarmee je virtueel kunt vergaderen, aan de koning van Saoedi-Arabië moet al zijn problemen oplossen.

Vanzelfsprekend gaat dat niet van een leien dakje. Het mooie aan de film is de ontwapende manier waarop Alan, oprecht neergezet door Tom Hanks, zijn obstakels tegemoet treedt. Hij kijkt niet naar de grond, maar groet iedereen die hij tegenkomt. De mensen waar hij mee te maken krijgt; zijn chauffeur Yousef (Alexander Black), kantoormedewerkster Hanne (Sidse Babett ‘Borgen’ Knudsen) en zijn dokter Zahra Hakem (Sarita Choudhury), trekken hem uit zijn impasse, op naar een waardevollere levensstijl.

De één moet ervoor naar Saoedi-Arabië, de ander vindt zijn levensgeluk om de hoek. Het is alleen niet altijd de stereotiepe American Dream die je standaard voor ogen hebt. Een dijk van een cliché, gevat in een minder voorspelbare, bitterzoete setting die tijdens de hotelscènes doet denken aan een film als Lost in Translation en rijdend door de woestijn aan Paulo Coelho’s meesterwerk The Alchemist. Een film die zelf niet zo’n ongrijpbaar, felbegeerd ingrediënt bevat om uit te groeien tot een pareltje, maar evengoed boeit vanwege de waardevolle ontwikkeling die hoofdpersonage Alan beleeft.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s