T2 Trainspotting: Danny Boyle’s nietsontziende feest der herkenning ***

Die scène waarin Mark Renton (Ewan McGregor) een sprintje trekt naar een wc die je ergste nachtmerries waarmaakt. In beeld verschijnt de tekst ‘The worst toilet in Scotland’; Trainspotting-regisseur Danny Boyle zegt graag waar het op staat. Een bekende melodie uit Georges Bizets opera Carmen weerklinkt, Mark Renton steekt zijn kop in de pleepot en een iconische scène uit de filmgeschiedenis is het gevolg.

Twee decennia verstreken. Een tijd waarin liefhebbers van de film Trainspotting hun honger een beetje konden stillen met Porno, het in 2002 gepubliceerde vervolg op de romanversie van Trainspotting, en Skagboys, de in 2012 gepubliceerde prequel. Op het witte doek bleef het stil, Boyle had andere boekverfilmingen (The Beach, Slumdog Millionaire, Steve Jobs) aan zijn hoofd.

Tot opeens, al dan niet toevallig rond de tijd dat ook beeldschermsuccessen als Bridget Jones Diary en Twin Peaks hun vervolg aankondigden, Mark Renton en co. hun comeback maken op het witte doek. Twintig jaar ouder, maar geen spat veranderd, zien we ze shinen in T2 Trainspotting.

De reden dat Danny Boyle twintig jaar wachtte met het maken van een vervolg is dat hij geen film wilde lanceren die niet kon tippen aan het origineel. Op zich is hij daar met T2 Trainspotting in geslaagd, de film die gebaseerd is op Irvine Welshs boeken Trainspotting en Porno is geen slap aftreksel van deel één. Een aanvulling is het ook niet, dit ‘vervolg’ – en dat is best grappig om waar te nemen – is eigenlijk in elk opzicht (cast, scenario, montage, regie, soundtrack, …) identiek – alleen zijn de hopeloze twintigers inmiddels halverwege de veertig.

De film begint netjes met een paar korte scènes waarin we zien hoe Mark Renton, Simon ‘Sick Boy’ Williamsen, Daniël ‘Spud’ Murphy en Francis ‘Franco’ Begbie het maken (zonder al teveel te willen spoilen: hun situaties zijn ongeveer even tragisch als voorheen). Op de achtergrond is Lou Reeds ‘Perfect Day’, uit de oorspronkelijke Trainspotting-soundtrack, te horen.

Mark Renton, die ‘m met een flinke zak geld was gepeerd naar Amsterdam, keert voor de gelegenheid terug naar Edinburgh. Netjes werkt hij de bekende locaties af; zijn ouderlijk huis, de stamkroeg, de spoorweg, de nachtclub… Het doet even pijn aan je ogen als hij zijn vriend Spud meeneemt op een hardloopronde in de frisgroene Schotse heuvels rondom de stad, maar op een paar van dit soort fieldtrips na is de setting vertrouwd deprimerend gebleven. Van flashbacks, naar deel één maar ook naar de nog veel vroegere jeugd van de personages, wordt rijkelijk gebruik gemaakt; ‘feest der herkenning’ is een understatement. Gelukkig zijn vooral de pijnlijk goed getimede cynische parels (zoals keihard in kotsen uitbarsten als je beste vriend je zelfmoordpoging ondermijnt) weer in overvloed aanwezig.

Hoewel Mark en Simon (Johnny Lee Miller), de beste vrienden die elkaars bloed kunnen drinken en een weergaloos kroegoptreden ten beste geven om hun nieuwste zwendelpraktijk te maskeren, in T2 weer een zeer prominente rol spelen, is het uitgerekend Spud (Ewen Bremner), het junkievriendje dat in vergelijking met een heethoofd als Begbie (Robert Carlyle) ontroerend tam is, die met een stel verrassend scherpe creatieve uitspattingen op de proppen komt. De consequenties daarvan zien we waarschijnlijk als de boys elkaar op een dag in een aftandse seniorenflat treffen…

T2: TRAINSPOTTING
Spud (Ewen Bremner) writing and looking upwards for inspiration in TriStar Pictures’ T2: TRAINSPOTTING

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s