Renee Zellweger is de gedroomde Judy Garland

Soms is het of artiesten alles dubbel intens beleven. Dat ‘hoge pieken, diepe dalen’ cliché geldt absoluut voor Judy Garland (1922 – 1969) die op haar zeventiende doorbrak in The Wizard of Oz, een Academy Award won, tot haar dood bleef zingen en acteren maar ook al van jongs af aan amfetamine en barbituraten slikt om het allemaal vol te houden.

Renée Zellweger is een fenomenale Judy. Hoe heeft ze dat geflikt?

Renée Zellweger

Renée Zellweger (1969) debuteerde in 1993, als ‘girl in blue truck’ in coming of age drama Dazed and Confused. Bekend werd ze een paar jaar later, naast Tom Cruise in Jerry Maguire (1995), en haar eerste award (een Golden Globe) won ze met Nurse Betty in 2000. Een jaar later volgde haar echte doorbraak; als de blozende, stuntelende Bridget Jones, een rol waarvoor ze maar liefst 15 kilo aankwam, veroverde ze wereldwijd de harten van het grote publiek.

Met haar poppengezichtje en gevatte opmerkingen weet Zellweger als geen ander de tragiek van Bridgets dating historie te combineren met lef en humor. Wie durft er in een bunnypakje naar een kerstborrel te gaan? Bridgets wanhopige zoektocht naar een relatie, betekent overigens niet dat ze foute mannen als Daniel Cleaver hun gang laat gaan.

De rol van Bridget Jones is een mooie opmaat naar Zellwegers vertolking van Judy Garland. Zellweger heeft intussen zelf ook de nodige (mislukte) relaties gehad en weet sinds de botox-berichtgeving wat het is om onder de telelens van de pers te liggen. In de rol van 47-jarige, verslaafde showbizz-ster moet Zellweger ten opzichte van Bridget Jones sterk vermageren, maar kan ze wederom een pittig karakter spelen.

Judy

Judy Garland, geboren als Frances Gumm, leerde als peuter al om publiek te vermaken met haar grapjes en prachtige stem. Als tiener werd ze gecontracteerd door MGM en gecast voor de hoofdrol in The Wizard of Oz. Voor haar geen pizza of verjaardagsfeestjes maar een dagelijkse pillencocktail en poseren bij neptaarten zodat haar verjaardag (in feite pas over 2 maanden) mooi in de pers komt.

Aan het eind van haar carrière is ze vier huwelijken verder, ze heeft drie kinderen (waaronder zangeres Liza Minelli) en wordt zozeer door haar pillen en drankverslavingen geleefd dat niemand van haar op aan kan. Ze krijgt een laatste kans: een serie concerten in Londen, en Rupert Goolds speelfilm Judy, gebaseerd op een toneelstuk, gebruikt die concertreeks als uitgangspunt.

Elke avond is het weer een verrassing of Judy het podium op zal kunnen. We zien haar in negligé naast haar doosje pillen in de badkamer, met een sigaret op het achtertoneel en aan haar zoveelste glas in de kleedkamer. Goold laat geen kans onbenut om in te zoomen op haar pijn. Met slecht of middelmatig acteerwerk was deze film meteen geflopt, maar Renée Zellweger brengt Judy’s kwetsbaarheid oprecht en met gevoel voor humor. Als assistent Rosalyn (gevat neergezet door Jessie Buckley) een taart aansnijdt, weet Judy er geen raad mee. Uiteindelijk neemt ze een hap, vindt het lekker en verklaart haar verrassing:

elke keer als ik taart at, bleek ik weer met een andere idioot te zijn getrouwd

A Star is Born

Judy’s hoofdrol in The Wizard of Oz vormt haar doorbraak en definitieve gevangenschap in het artiestenbestaan. Uit haar stem spreekt een grote persoonlijkheid, het keurslijf waar alle contracten haar toe dwingen, houden haar klein. Haar onmacht uit zich in het gebruik van pillen en drank, et voilà, de vicieuze cirkel waar meer artiesten (Kurt Cobain, Amy Winehouse) in terechtkomen, sluit zich.

Een van haar laatste filmrollen is de tweede adaptatie van A Star is Born (de vierde remake was vorig jaar te zien met Lady Gaga in de hoofdrol) over een jonge artieste die geforceerd wordt om haar identiteit aan te passen aan de wensen van haar management. Een rol die ze logischerwijs zo goed speelt dat ze wordt genomineerd voor een Academy Award. Dit vertelt de film Judy niet, flashbacks gaan met name over haar Wizard of Oz-tienertijd.

Rupert Goold gaat duidelijk voor het grootst mogelijke dramatisch effect, zoals je dat de laatste maanden wel vaker ziet in biopics (Bohemian Rhapsody, Rocketman). Wie weet staat er aan het einde van de regenboog een regisseur die Garland minder sensationeel portretteert. Maar Goold heeft Renée Zellweger, de gedroomde Judy.

Judy ♥♥(regie) ♥♥♥ (spel) is vanaf 14 november te zien in de bioscoop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s