Tot zover: de top 7 van 2017

De eerste helft van 2017 zit erop. Veel moois (en hier en daar een forse tegenvaller) gezien in de bioscoop. Hier zeven favorieten:

Pop Aye

Roadmovies zijn sowieso vaak fijn, maar dit speelfilmdebuut van Kirsten Tan is extra sympathiek omdat architect Thana onderweg is met zijn olifant; Pop Aye.

Mein Blind Date mit dem Leben

Saliya Kahawatte heeft een zichtvermogen van slechts vijf procent als hij een interne opleiding start in een Duits vijfsterrenhotel. De meeste mensen zouden het geen dag volhouden in de harde hotelbusiness, maar Mein Blind Date mit dem Leben, een film naar de gelijknamige biografie van Kahawatte, laat prachtig zien dat weinig onmogelijk is in het leven – als je het maar écht wilt.

The Sense of an Ending

Regisseur Ritesh Batra, die de wereld in 2013 trakteerde op het komische Bollywooddrama The Lunchbox, laat je subtiel toe in het hoofd van Tony en levert met The Sense of an Ending een prachtige verfilming af van het boek waar Julian Barnes in 2011 de Man Booker Prize mee won.

Rock ’n Roll

Rock ’n Roll, geregisseerd door Guillaume Canet, gaat over hemzelf, over Marion en over dat moment dat hij besluit om al zijn gêne overboord te gooien en een rockster te worden.

The Handmaiden

Voor liefhebbers van Old Boy kwam er begin dit jaar een nieuwe Aziatische thriller uit met een plottwist die je niet voorziet – en daarbij is The Handmaiden prachtig gefilmd.

Brimstone

Geweld wordt niet geschuwd in Brimstone, en het is nog zinloos ook, behalve voor mannen die denken dat ze God zijn. Je thee wordt langzaam koud, je beseft dat je liever whisky had gehad, maar hé, je zit warm in de bioscoop en deze eerste internationale film van Martin Koolhoven zit verhaaltechnisch zo snerpend in elkaar dat je elke rotscène wilt zien.

Paterson

In Hollywood zou Paterson na het winnen van een talentenjacht toegelaten worden tot een prestigieus literair instituut, wat hobbels overwinnen en uiteindelijk – eind goed al goed – met tranen in de ogen vriendinlief het eerste exemplaar van zijn debuutbundel te overhandigen. Master of arthouse Jim Jarmusch (Broken Flowers, Only Lovers Left Alive) kiest een andere route: Paterson (Adam Driver) maakt in Paterson geen significante ontwikkeling door, en dat is heerlijk om te zien.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s