Beste Films van 2016

2016 was een piekfijn filmjaar voor arthousefilms.

De winter stond in het teken van heftige maar indrukwekkend mooi gemaakte historische dramafilms (Land of Mine, The Danish Girl). Zomers was het heerlijk wegdromen bij een paar coming of age-parels (Petting Zoo, Mãe Só Há Uma). De verrassing van het jaar was zonder twijfel Hollywoodmusical La La Land (City of Stars staat nog steeds op repeat) maar er was maar één film die op Cinesalon.nl 5 sterren kreeg en (letterlijk) insloeg als een bom.

Hier de  top 16 mooiste films van 2016.

16. Petting Zoo

In Petting Zoo zien we hoe de zeventienjarige Layla (gespeeld door nieuwkomer Devon Keller) ongepland zwanger raakt. Middenin een hete zomervakantie in Zuid-Texas waarin Layla behalve zwanger ook gewoon een bijbaantje zoekt, auto leert rijden en erop uitgaat met haar beste vriendin. Het raakt hoe volwassen ze ondertussen omgaat met haar zwangerschap, een beetje als Juno (ook een hele fijne film, trouwens) maar hoewel die film qua thematiek vergelijkbaar is, creëerde filmmaker Micah Magee met Petting Zoo een unieke ruwe diamant.

15. Nocturnal Animals

Nocturnal Animals is een zeer geslaagde film-in-filmconstructie: kunsthistorica Susan (Amy Adams) krijgt van haar ex Edward (Jake Gyllenhaal) een manuscript toegestuurd. Terwijl ze leest, glijd je ook als kijker mee het verhaal in, een luguber plot over een vader (eveneens gespeeld door Jake Gyllenhaal) die met vrouw en dochter wordt klemgezet op een verlaten stuk snelweg. Met deze psychologische thriller/film noir is voormalig modeontwerper Tom Ford (A Single Man) nu écht een naam om te onthouden.

14. Mãe Só Há Uma

De film is nog geen minuut bezig, of het is al een paar graden warmer in de bioscoop. De zeventienjarige Pierre (Naomi Nero) glijdt door het Braziliaanse nachtleven. Mãe Só Há Uma (Don’t Call Me Son) is een speelfilm van de Brazilaanse filmmaker Anna Muylaert die vorig jaar internationaal in de prijzen viel met Que Horas Ela Volta? (The Second Mother). In Naomi Nero, die met zijn androgyne looks wel wat wegheeft van Placebo’s leadzanger Brian Molko, heeft ze de ideale acteur gevonden voor de rol van Pierre, die onverwachts met nieuwe ouders wordt geconfronteerd.

13. Captain Fantastic

Captain Fantastic is een verrassend krachtige film van Matt Ross, een filmmaker die vooral bekend is als populaire Amerikaanse (serie)acteur (Silicon Valley, American Psycho, CSI). Captain Fantastic laat haarfijn zien wat je meemaakt als je – met de beste bedoelingen – compleet je eigen plan trekt. En in Viggo Mortensen, die in het apocalytisch drama The Road (2009) al overtuigend zijn verantwoordelijkheden nam als intelligente survivor, heeft Ross de juiste hoofdrolspeler gevonden.

12. Riphagen

Ook zeventig jaar na bevrijding van de Duitse bezetting duiken er nog altijd nieuwe verhalen over de Tweede Wereldoorlog op. Nieuw op het witte doek in ieder geval. Riphagen, over de wrede  praktijken van de Amsterdamse onderwereldfiguur Dries Riphagen, is zo’n verhaal. Pieter Kuijpers (Van God Los, TBS, Doodslag) realiseerde een verfilming waarin titelrolvertolker Jeroen van Koningsbrugge het bedrieglijk misleidende karakter van Riphagen weerzinwekkend goed overbrengt.

11. Toni Erdmann

Het zal je vader maar zijn… Winfried (65 jaar) bouwt overal waar hij komt zijn eigen feestje. Formele recepties bezoekt hij het liefst met draculatanden en door het park banjeren in een berenpak is hem ook niet vreemd. Zijn dochter – oh ironie – is consultant en werkt snoeihard om een promotie in de wacht te slepen. Dat vaderlief haar onverwachts komt opzoeken leidt tot tragikomische situaties. In Toni Erdmann huil je van het lachen, het gevecht om een solide vader-dochterrelatie is ontroerend en bitterzoet.

10. The Daughter (+ mooiste montage)

Simon Stones filmische adaptatie van toneelstuk The Wild Duck is een schot in de roos: The Daughter bevat dezelfde suspense in een modern jasje en is uniek ten opzichte van de theaterversie dankzij de montagetrucs. Die extravette portie drama die je erbij krijgt, neem je maar op de koop toe.

9. 24 Wochen

Het onbezorgde artiestenleven van cabaretière Astrid (Julia Jentsch) komt op z’n kop te staan als er een afwijking bij haar ongeboren baby wordt geconstateerd. 24 Wochen, de tweede speelfilm van de Duitse regisseur Anne Zohra Berrached en terecht geselecteerd voor een Gouden Beer tijdens de Berlinale 2016, toont de hartverscheurende pijn die komt kijken bij de beslissing die Astrid en haar partner Markus moeten nemen.

8. Julieta

Almodóvars typerende voorkeur voor felle, maar geen moment te schreeuwerige, kleurgebruik en genoeg aandacht voor de mooie, romantische momenten, voorkomen dat je wegzinkt in de nare samenloop van omstandigheden die je krijgt voorgeschoteld. Integendeel: Julieta, gebaseerd op drie verhalen uit het boek Runaway van Nobelprijswinnaar Alice Munro, is een verhaal dat je ook van een oma of beste vriendin had kunnen horen en van a-z oprecht geïnteresseerd incasseert.

7. Brooklyn

Rode draad in Brooklyn is een Pride and Prejudice-achtig dilemma: kiest Eilis voor haar nieuwe leven in New York of zijn haar banden met haar vaderland sterker dan een nieuw begin? De ondoorgrondelijkheid in Eilis’ karakter (gespeeld door Saoirse Ronan) houden het tot de laatste take spannend.

6. Perfeti sconosciuti  (+ mooiste script)

Geen soap is opgewassen tegen het drama dat je in deze film voor je kiezen krijgt maar neem het voor lief, want deze emotionele rollercoaster van Paolo Sconosciuti zit verdomd goed in elkaar. Bij een etentje met vrienden verzint de vrouw des huizes dat iedereen zijn telefoon op tafel legt en dat elke oproep die binnenkomt, openlijk wordt beantwoord. Ze hebben toch geen geheimen voor elkaar?

5. Frantz (+ mooiste visual effects)

Hoewel oorlogsverhalen doorgaans laten zien hoe Britse, Franse en Nederlandse slachtoffers de draad oppakken, focust filmmaker Francois Ozon (o.a. Jeune & Jolie) in Frantz op de naasten van een omgekomen Duitse soldaat. Een invalshoek die verfrist, helemaal omdat Ozon ook cinematografisch en in de verhaallijn durft af te wijken van voor de hand liggende plaatjes.

4. La La Land (+ mooiste soundtrack)

Filmmaker Damien Chazelle verraste vriend en vijand door een verfrissende maar toch romantische musical te lanceren waarin muzikant Seb (Ryan Gosling) en actrice Mia (Emma Stone) hun artistieke dromen najagen in Hollywood.

3. The Danish Girl (+ mooiste set design)

Einar, doodongelukkig in zijn eigen lichaam, besluit tot een geslachtsoperatie, voor zover bekend de eerste ter wereld. Acteur Eddie Redmayne, die vorig jaar in de huid van natuurkundige en ALS-patiënt Stephen Hawking kroop, beeldt de transformatie die Einar doormaakt griezelig aangrijpend uit, bijgestaan door zijn partner Gerda (Alicia Vikander) in een schilderachtige setting waarin elk detail overtuigt.

2. Elle (+ beste acteerprestatie)

Elle is gebaseerd op de psychologische thriller Oh van de Frans-Algeriaanse auteur Philippe Djian en heeft Paul Verhoeven van Nederland (Turks Fruit) via de VS (Basic Instinct) in Frankrijk gebracht. Drie totaal verschillende filmlandschappen en toch is ook Elle een echte Paul Verhoeven: spannend, feminien, soms monsterlijk en geheid meedogenloos goed.

1. Land of Mine (+ mooiste camerawerk)

Na WOII wemelde het van de landmijnen. De historische dramafilm Land of Mine volgt veertien jonge soldaten die, samen met zo’n tweeduizend landgenoten, de taak hebben gekregen om ze te verwijderen. De sfeer is triest, en de Deense schrijver/regisseur Martin Zandvliet brengt die triestheid in al z’n facetten overdonderend mooi in beeld.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s